نگه در سرمه می گردد چو مژگان تاکمر پنهان

چو یاقوت از فسون اعتبار ما چه می پرسی

ز پاس آبرو داریم آتش در جگر پنهان

بنازم سبزه خطی که از سیر سواد او

چه فیض است این که در اندیشه شیرینی نامش

چو مغزپسته می گردد زبانها در شکر پنهان

خیالش آنقدر پیچیده است اجزای امکان را