خیالش آنقدر پیچیده است اجزای امکان را

نگه در سرمه می گردد چو مژگان تاکمر پنهان

چه فیض است این که در اندیشه شیرینی نامش

چو مغزپسته می گردد زبانها در شکر پنهان

که دارد سنگ هم در دل چراغان شرر پنهان

همه آگاهی است اینجا تو ترک وهم و غفلت کن

چو شب از پیش برخیزد نمی ماند سحر پنهان