که دارد سنگ هم در دل چراغان شرر پنهان

چه فیض است این که در اندیشه شیرینی نامش

چو مغزپسته می گردد زبانها در شکر پنهان

خیالش آنقدر پیچیده است اجزای امکان را

همه آگاهی است اینجا تو ترک وهم و غفلت کن

چو شب از پیش برخیزد نمی ماند سحر پنهان

مجو نفع از نکوکاری که با بدگوهر آمیزد