ساعتی بر باد رفتن بعد از آن شان ریختن

منعمان روزی دو باید دست احسان وا کنند

خاک بر ابری که کرد امساک باران ریختن

این غنا و فقر یاران وضع خاکی بیش نیست

هر قدم چون شمع فکر خویش درپیش است و بس

دامنی برچیده باید درگریبان ربختن

عمرها شد گرد مجنون می کند ناز غزال