گریه ها دارد ز دست هیزم تر سوختن

دل به دست آور تلاش دیگرت آوارگی ست

موج را باید نفس در سعی گوهر سوختن

بی ندامت نیست عشق از نسبت طبع فضول

همچو اخگر خواب راحت خواهدت بیدار کرد

نیست غافل گرمی پهلو ز بستر سوختن

شب به دل گفتم چه باشد آبروی زندگی