در پناه سایه دست دعای سوختن

بی تو ما را چون چراغ کشته هستی داغ کرد

هرکجا رفتیم خالی بود جای سوختن

از وبال بی پریها چون غبار آسوده ایم

نعل در آتش نمی باشد سپند بزم ما

لیک اندک وجد می خواهد نوای سوختن

تا نفس باقیست اجزای نفس می پروریم