کاش باشد بی رخت چون مرگم آسان زیستن

گر به این ساز است دور از وصل جانان زبستن

زنده ام من هم به آن ننگی که نتوان زبستن

انفعالم می کشد از سخت جانیها مپرس

موج گهر نیستم زندانی خویشم چرا

سر به جیبم خاک کرد این بامدادان زبستن

چشم زخم خودنمایی را نمی باشد علاج