پشت دستم بر زمین ناامیدی نقش بست

چون حنا فرسوده ام از خون بحل برداشتن

کاش خاکستر شوم تا دل زحسرت وارهد

چند دود از آتش نا مشتعل برداشتن

بسکه از بار دعاها شد خجل برداشتن

از سپند ما اگر هویی به دست آید بس است

بیش نتوان ناله طاقت گسل برداشتن