بسکه از بار دعاها شد خجل برداشتن

کاش خاکستر شوم تا دل زحسرت وارهد

چند دود از آتش نا مشتعل برداشتن

پشت دستم بر زمین ناامیدی نقش بست

از سپند ما اگر هویی به دست آید بس است

بیش نتوان ناله طاقت گسل برداشتن

در خراب آباد هستی ازکدورت چاره نیست