با ضعیفی ساز ایمن زی که آفتهای دهر

دوش مزدوریم باید خاک و گل برداشتن

چون حیا هرگز نشد پیشانی ام پاک از عرق

نیست آسان بار طبع منفعل برداشتن

هست در خورد مزاج مستقل برداشتن

عبرت آباد است بیدل سیرگاه این چمن

بایدت مژگان به حیرت مشتمل برداشتن