عراق و فارس گرفتی به شعر خوش حافظ

که صاف این سر خم جمله دردی آمیز است

سپهر برشده پرویزنیست خون افشان

که ریزه اش سر کسری و تاج پرویز است

بیا که نوبت بغداد و وقت تبریز است