که صاف این سر خم جمله دردی آمیز است

به آب دیده بشوییم خرقه ها از می

که موسم ورع و روزگار پرهیز است

مجوی عیش خوش از دور باژگون سپهر

سپهر برشده پرویزنیست خون افشان

که ریزه اش سر کسری و تاج پرویز است

عراق و فارس گرفتی به شعر خوش حافظ