ز گوهر تا کجا دریا شکافد جیب افسردن

سیه بختی به سعی هیچکس زایل نمی گردد

مگر آتش برآرد ترک ، هندو را پس از مردن

غم جمعیت دل مضطرب دارد جهانی را

مزاج عشق در سعی فنا مجبور می باشد

ز منع سوختن نتوان دل پروانه آزردن

به حکم عجز ننگ طینت ما بود گیرایی