جز در سخن بی غرضی راست نیاید

خون می خورم از آبله بر نیش نبردن

ساقی خط ییمانه نی ام حوصله تا چند

حیف است به موج می ام از خویش نبردن

بر خلق ستمنامه تشویش نبردن

بیدل همه دم مزرع اقبال کریمان

سبز است ز آب رخ درویش نبردن