حیفست محرم بحر بر موج خرده گیرد

داد از جنون نگاهی آه از حیا نکردن

هر چند رنگ نازت مشاطه غنا بود

بر خون ما ستم کرد یاد حنا نکردن

با خلق بی حیایی ست شرم از خدا نکردن

قلقل نواست مینا، ای ساقیان صفیری

بر رنگ رفته ما تاکی صدا نکردن