که در بی دست و پایی آنچه نتوان می توان کردن

چو صبح از انفعال ساز هستی آب می گردم

که از خودگر روم یک آه سامان می توان کردن

توان مختارعالم شد زترک اختیارخود

حسد هرجا به فهم مطلب عیب وهنرپیچد

بر استغنا هزار ابرام بهتان می توان کردن

به چشم امتیاز اسرار نیرنگ دو عالم را