به حکم خجلت اگر بشکند عصاگردن

ز سر خیال رعونت برآر و ایمن باش

رگی ست آنکه ز تن می کند جدا گردن

ز خود نمایی طاقت نمی توان برخاست

چه ممکن ست که ظالم رسد به اوج کمال

مگرکشیدن دارش کند رسا گردن

رگی که ساز تو دارد گسستن آهنگ است