فغان که حق حضوری بجا نیاوردیم

چو نیشکر همه بند است جابجاگردن

اگر نه در دم تیغ محبت اعجازست

سر بریده قمری که دوخت با گردن

چو شمع سر به هوا رفت زیر پا گردن

کسی مباد هوس میهمان خوان غرور

ز اشتهای سری ، می خورد قفا گردن