زاهد از چنین دستار دست عافیت بردار

پشت و سینه تا باشد کس نمی خرد گردن

کارگاه استعداد می کند چها ایجاد

خاک جبهه می بندد شعله می کشدگردن

خواهدت شکست آخر زیر این سبدگردن

ای وبال پیدایی هستی است و رسوایی

از تو چند بردارد بار نیک و بدگردن