زان جراتی که سودم دستی به تیغ نازش

اعضا به خم شکستیم زین بار تا به گردن

رنگ حنایش امشب سیر بهار نازست

پابوس و منت خون بردار تا به گردن

بردم ز هر سر انگشت زنهار تا به گردن

چون شعله برده بودم بر چرخ بار طاقت

رنگ شکسته ام کرد هموار تا به گردن