بردم ز هر سر انگشت زنهار تا به گردن

رنگ حنایش امشب سیر بهار نازست

پابوس و منت خون بردار تا به گردن

زان جراتی که سودم دستی به تیغ نازش

چون شعله برده بودم بر چرخ بار طاقت

رنگ شکسته ام کرد هموار تا به گردن

سودایی هوس را کم نیست موی سر هم