جهل است عشوه حسن زیر نقاب خوردن

گر محرمی برون آ از تشنه کامی حرص

چون وهم غوطه تاکی در هر سراب خوردن

نقشی که مبهم افتد دل جمع کن ز فهمش

آن چین ابرو امشب صد رنگ بسملم کرد

زخم کمی ندارد تیغ عتاب خوردن

اغراض بیشمار است عرض حیا نگهدار