شرار تا سر ز خود برآرد نه روز بیند نه شب شمارد

شکست آیینه جمع کردن فریب تمثال رنگ خوردن

خوشست از ترک خودنمایی دمی ز ننگ هوس برآیی

به کسوت ریش روستایی ز شانه تا چند چنگ خوردن

دماغ کمفرصتان ندارد غم شتاب و درنگ خوردن

مزاج همت نمی شکیبد که ساز نخلش نظر فریبد

به صد فلک دست و دل نزیبد فشار یک چشم تنگ خوردن