مزاج همت نمی شکیبد که ساز نخلش نظر فریبد

به کسوت ریش روستایی ز شانه تا چند چنگ خوردن

شرار تا سر ز خود برآرد نه روز بیند نه شب شمارد

دماغ کمفرصتان ندارد غم شتاب و درنگ خوردن

به صد فلک دست و دل نزیبد فشار یک چشم تنگ خوردن

کم تلاش هوس شمردم قدم به عجز طلب فشردم

به کعبه امن راه بردم ز تیشه بر پای لنگ خوردن