من که از خود رفتنم دشوار می آید به چشم

بعد ازین چون مردمک یک سرمه دان خواهم شدن

پیش خورشیدش مرا از صبح بودن چاره نیست

هر کجا او ماه باشد من کتان خواهم شدن

محرم طرز خرام او چه سان خواهم شدن

دستگاه ناتوانان جز تظلم هیچ نیست

چون نفس بر خویش اگر بالم فغان خواهم شدن