جهان چو شمع فرو می رود به خاک سیاه

زمین مرقد فرهاد تا کجا کندن

چو بخت نیست به اقبالت اشتلم چه بلاست

ز رشک سایه نباید پر هما کندن

به سر فتاده هواهای زیر پا کندن

قد دو تا به کجا می بری تامل کن

عصا به پیش گرفته ست جابه جا کندن