ما را به تصرفکده عالم اسباب

تمثال بر آیینه ما بست زدودن

علم و عملی چند که افسانه وهم است

می جوشد ازین پرده چو گفتن ز شنودن

دستی ست که باید چو نفس بر همه سودن

خمیازه غنیمت شمرد ذوق وصالم

چشمم به تو وا می کند آغوش گشودن