ای حرص جبهه واری عرض حیا نگهدار

بر عافیت تنیدیم آخر زجبهه سودن

گوش از فسانه ما پیش از تمیز بربند

حرف زبان شمعیم داغ دل شنودن

تاکی به رنگ سوهان سرتا قدم ربودن

سیلاب خانه اینجا تشویش رفت و در بست

غارتگری ندارد آیینه جز زدودن