سیلاب خانه اینجا تشویش رفت و در بست

حرف زبان شمعیم داغ دل شنودن

ای حرص جبهه واری عرض حیا نگهدار

تاکی به رنگ سوهان سرتا قدم ربودن

غارتگری ندارد آیینه جز زدودن

تحقیق موج بی آب صورت نمی پذیرد

از خویش نیز خالیست آغوش بی تو بودن