کس ره نتواند به دم تیغ بریدن

تسلیم همان شاهد اقبال وصولست

افتادگی از میوه دهد بوی رسیدن

راحت طلبی سر شکن چین جبین باش

از دل به تغافل زدنش بی سببی نیست

چیزی به نظر دارد از آیینه ندیدن

بی ساخته ناز تو بس مست غرور است