جز خاک گشتنم نیست عرص نیاز دیگر

این اشک بی فغان نیست از درد ناچکیدن

ای کاش قطع گردد سر رشته تعلق

مقراض وار عمرم شد صرف لب گزیدن

باید به پیش چشمت از سرمه خط کشیدن

رنگی به پرده شوق آرایش هوس داشت

چون گل زدیم آخر گل بر سر دمیدن