واکن مژه و خیمه به گلزار ارم زن

آوارگی سعی هوس را چه علاج است

ای بی خبر از دل به در دیر و حرم زن

صد عیش ابد در قفس آگهی توست

با جهد برون آ زکمینگاه ندامت

تا دست بهم بر نزنی خیز و قدم زن

این بزم جنون عرصه رعنایی نازست