غبارت باقی است آرایش دامان صحرا کن

اگر حسرت پرستی خدمت ترک تمنا کن

ز مطلب هر چه گم کردد درین آیینه پیدا کن

ز خود نگذشته ای از محمل لیلی چه می پرسی

تجلی از دل هر ذره شور چشمکی دارد

گره درکار بینایی میفکن دیده ای و اکن

محیط بی نیازی در کنار عجز می جوشد