به یک آیینه دیدن چاره معدومی ماکن

بهار بسملی داری ز سیر خود مشو غافل

تپیدن گر به حیرت زدگلی دیگر تماشاکن

اثر پردازی تمثال تشویشی نمی خواهد

ز ساز پرفشانیها عرق می خواهد افسردن

غبار ساحلم را ای حیا بگداز و دریاکن

کنار عرصه سامان تماشا بیشتر دارد