کنار عرصه سامان تماشا بیشتر دارد

به یک آیینه دیدن چاره معدومی ماکن

ز ساز پرفشانیها عرق می خواهد افسردن

غبار ساحلم را ای حیا بگداز و دریاکن

ز باغ رنگ و بو بیرون نشین و سیر گلها کن

در اینجاگرم نتوان یافت جای هیچکس بیدل

سراغ امن خواهی سر به زیر بال عنقا کن