ز حاصل گر به استغنا زدی آفت تقاضاکن

گداز قطره بحری را ز خود لبریز می بیند

جو دل صهبا شو و از ذره تا خورشید میناکن

درین مزرع چه لازم آب دادن تخم بیکاری

عمارتهای آب و خاک نتوان بر فلک بردن

اگر خواهی بنای رنگ ریزی ناله بر پاکن

گرفتم گلشنی ای بیخبر رنگ قبولت کو