دماغ جهد صرف قدردانیهای فرصت کن

تماشا وحشت آهنگست ای آیینه تدبیری

به پیچ و تاب جوهر چاره پردازیی حیرت کن

ز دستت هر چه آید مفت قدرتهای موهومی

درین محفل سپندی نیست شوری برنینگیزد

تو هم ای بیخبر با خود دلی داری قیامت کن

دماغ گلشنت گر نیست سیر نرگسستانی