نا توان بر باد رفتن سعی خاکستر مکن

از محیط رحمتم اشک ندامت مژده ای ست

یا رب این نومید را محروم چشم ترمکن

ای سپند از سرمه هم اینجا صدا وا می کشد

تا به کی چون خامه موی حسرتت بایدکشید

اینقدر خود را به ذوق فربهی لاغر مکن

درد سر بسیار دارد نسخه تحقیق خویش