همچو سیل از خاک این ویرانه ها سر بر مکن

زندگی مفتست اگر بی فکر مردن بگذرد

شعله خود را بیابان مرگ خاکستر مکن

تا توانی درکمین زحمت دلها مباش

لب گشودن کشتی عمرت به توفان می دهد

در چنین بحر بلای خامشی لنگر مکن

قسمتت زین گردخوان بی انتظار آماده است