تا کجا خواهی به افسون نفس پرواز کرد

در چنین بحر بلای خامشی لنگر مکن

قسمتت زین گردخوان بی انتظار آماده است

خاک کن بر دیده اما حلقه بر هر در مکن

این ورق گردانده گیر آرایش دفتر مکن

ای هوس فرسای جولان خون جمعیت مریز

بر رگ هر جاده نقش پای خود نشتر مکن