به رنگ شمع از هر عضو خویش آیینه عریان کن

به دریا قطره ی گمگشته از هر موج می جوشد

فرو رو در گداز دل جهانی را گریبان کن

به جرم بی گناهی سوختن هم حیرتی دارد

نفس دزدیدنت کیفیت دل نقش می بندد

گهر انگاره ای داری به ضبط موج سوهان کن

ز خاک رفتگان بر دیده مشتی آب زن بیدل