توهم آشیانی در نوای عندلیبان کن

به تمثال حباب از بحر تا کی منفعل باشی

دویی تا محو گردد خانه آیینه ویران کن

درین گلشن که بال افشانی رنگست بنیادش

غبارت چون سحر در بال عنقا آشیان دارد

به ذوق امتحان رنگی اگر داری پر افشان کن

به شور ما و من تا چند جوشد شوخی موجت