هرگاه که یادم کنی اندیشه اوکن

زین ورطه نرسته ست کسی بی سر تسلیم

زان پیش که کشتی شکند فکر کدو کن

از قطره گمگشته همان بحر سراغ ست

بی مطبی از شبهه و تحقیق مبراست

آن روی امیدی که نداری همه سو کن

بیدل طلب راحت اگر مقصد جهد است