نگاه عبرت از درد زمینگیری چه غم دارد

به قدر اضطراب یک سپند آتش نوایی کن

ندامت رهبر است آنجا که طاقتها ضعیف افتد

ز خود گر بر نیایی نوحه ای بر نارسایی کن

مژه بردار و رفع شکوه های بی عصایی کن

دماغ سربلندی خاص استنغاست ای غافل

تو گرد احتیاجی بر فلک هم جبهه سایی کن