تو گرد احتیاجی بر فلک هم جبهه سایی کن

نگاه عبرت از درد زمینگیری چه غم دارد

مژه بردار و رفع شکوه های بی عصایی کن

دماغ سربلندی خاص استنغاست ای غافل

نیاز پای بوسش تحفه دیگر نمی خواهد

به خون هر دو عالم صفحه شوقی حنایی کن

ز پیش آهنگی قانون عبرت ها مشو غافل