گلم اما خیال رنگ می گیرد گلاب من

به خود تا می گشایم چشم از شرم آب می گردم

تنکرویی ست پر بیگانه وضع حباب من

درین گلشن که شبنم کاری خجلت جنون دارد

ز آتشخانه امکان میسر نیست وارستن

به رنگ شعله حیرانم چه می خواهد شتاب من

نمو در مزرعم پای به دامن خفته ای دارد