تنکرویی ست پر بیگانه وضع حباب من

چو آن گوهر که بعد از گم شدن جویند در خاکش

پریشان گشت اجزای جهان در انتخاب من

به خود تا می گشایم چشم از شرم آب می گردم

درین گلشن که شبنم کاری خجلت جنون دارد

گلم اما خیال رنگ می گیرد گلاب من

ز آتشخانه امکان میسر نیست وارستن