به راحت تهمتی دارم ز احوالم چه می پرسی

همان خاکم اگر آرام گیرد اضطراب من

ندانم با کدامین ذره سنجم هستی خود را

که در وزن کمی بسیار پیش آید حساب من

چو مخمل هم به چشم دیگران دریاب خواب من

به هر بی آبرویی چشمه آیینه یاسم

که نقش هر دو عالم شسته می جوشد ز آب من