سایه بال پری کرده ست سنگین انجمن

عارف از سیرگریبان دهر را دل می کند

می شود خلوت به حکم چشم حق بین انجمن

عالمی رفت از خود و برخاست آشوب جنون

بی نشان شوقی که نیرنگش برون است از حساب

با فقیران خلوت است و با سلاطین انجمن

گوشه ای می خواستم زین دشت بیتابی غبار