با فقیران خلوت است و با سلاطین انجمن

عالمی رفت از خود و برخاست آشوب جنون

سایه بال پری کرده ست سنگین انجمن

بی نشان شوقی که نیرنگش برون است از حساب

گوشه ای می خواستم زین دشت بیتابی غبار

مشورت از هرکه جستم گفت : برچین انجمن

گر خورد بر گوشت آواز سپند از مجمری